De stad wordt warm.
Niet alleen door de zon, maar ook door ons. We lopen daar, naast elkaar,
Zonder gevaar, als een paar, dankbaar.
De zon schijnt, de straat licht op,
En langzaam fleurt de mens weer op.
Er wordt gelachen, gedanst en geleefd,
Alsof de zomer iedereen iets geeft.
Hier ben ik groot geworden,
Heb ik leren vallen en leren opstaan.
En altijd voelt het hetzelfde:
Ik hou van hier en wil hier nooit vandaan.
Terug naar overzicht
Vind je dat er informatie over dit gedicht ontbreekt? Stuur een mail naar
info@straatpoezie.nl met de titel en locatie van het gedicht en de aanvullende informatie.