De huizen voelden zich verloren
in hun strijd
een thuishaven
te kunnen blijven
en te kunnen worden
De gordijnen gesloten
De muren het zwijgen opgelegd
De schoorstenen
gesloten voor
het december verlangen
De tuinen begonnen te woekeren
Enkelen de verdroging nabij
De heggen ongeschoren
De bemesting
Onvervuld.
De huizen zochten verbinding
Bevragend:
Wie woonden in jou
Waren ze goed voor jou
Trots betrokken
onderhoudend
Of afbrekend
Steen voor steen
In keukens en vloeren
Of uitbouwend en klussend?
Ze kenden elkaars karakter
Ze kenden elkaars geschiedenis
Ze kenden elkaars geheimen
Ook de roddels waren nodig
Voor het contact.
En nu de kaalslag,
de tunnel,
De trein, de verbindende bielzen
Tussen verlies en herstel.
Afbouwen en bouwen
Tussen toen en nu
Nog eenmaal
Worden de huizen geëerd
En hoe kan dat beter dan door kunst
De kracht van de verbeelding
de menselijke scheppende kracht
Het visioen van de eeuwige verbinding.
Terug naar overzicht
Vind je dat er informatie over dit gedicht ontbreekt? Stuur een mail naar
info@straatpoezie.nl met de titel en locatie van het gedicht en de aanvullende informatie.