Bed

Je lichaam vast in slaap, de rest vloog weg.
Een hand ligt naast je met gekrulde vingers.
Doe ik mijn hand erin, de jouwe sluit zich,
neemt die van mij en legt hem op je hart,
je andere eroverheen. Wat heet

liefde. Zomaar zing ik iets
zonder dat ik het merk, een lied dat niet
bedacht wordt maar bestaat, ik weet van niks,
ik merk dat ik het zing terwijl ik fiets,
een trap afloop, blad hark, ik weet

niet wat ik zing tot het gezongen is.

Dichter(s): Eva Gerlach

Locatie: Julianastraat 32, Nieuw-Beijerland

Taal: Nederlands

Initiatiefnemer: Stichting Dichter bij de Molen

Boek: Rataplan - een boedelinventaris (2011); Kluwen (2011)

Opmerkingen of wetenswaardigheden: Sinds 2011 eert het Bram Roza Festival haar literaire gasten met een dichttegel in het dorp. Eva Gerlach trad op in 2006, maar ook met terugwerkende kracht kreeg zij een tegel toebedeeld. De gebruikte regel komt van het eind van het gedicht, als volgt: “ik weet / niet wat ik zing tot het / gezongen is.” Dit gedicht maakt deel uit van een serie van acht gedichten onder de titel ‘Rataplan - een boedelinventaris’. Het verscheen eerst in een bibliofiele uitgave vergezeld door houtsneden van Nicholas Meersschaert. De teksten uit die bundel verschenen later datzelfde jaar aangepast en ingekort in ‘Kluwen’. Die versie staat hierboven.

Meer info: - over BRF: https://www.bramrozafestival.nl/

Terug naar overzicht
Vind je dat er informatie over dit gedicht ontbreekt? Stuur een mail naar info@straatpoezie.nl met de titel en locatie van het gedicht en de aanvullende informatie.