Een schaduw

Een schaduw van steen
lijnt ons uit zwart op wit.

Tegels banen het licht
en de ruimte van de dagen

en de nachten. Wat stil maakt
raakt woorden in ons. De nacht

stapt aarzelend over de stoep
en strijkt het grijs uit mijn haren.

Binnen het ijs van stemmen
hoor ik het tikken van werelden.

Zo doodgewoon geeft het licht
me een hand dat mijn vingers tinkelen.

Dichter(s): Karin Dée

Locatie: Ravenbergstraat 12, 2800 Mechelen, België

Taal: Nederlands

Datum geplaatst: 08/03/2017

Relatie met locatie: Gent-Mechelen

Opmerkingen of wetenswaardigheden: Een warme gedachte - een hart bij Iemand die mijn vingers deed tintelen en tinkelen.

Naam invuller: Karin Dée

Terug naar overzicht
Vind je dat er informatie over dit gedicht ontbreekt? Stuur een mail naar info@straatpoezie.nl met de titel en locatie van het gedicht en de aanvullende informatie.