Eilandgasten
Bij vertraging kan het afscheid worden verlengd,
er ontstaat tijd om je wang tegen een borstkast te drukken,
elkaars rug te bekloppen.
Wacht tot de rode blos gedoofd is, er kan nog een kus aankomen.
O, l’amour. Kantlijnlover.
Maak een wandeling over het perron
en reis vanuit de heupen -rechte rug, kleine pasjes, licht geheven kin.
Plant het bos in je herinnering, sla de geur op in je neus.
Voor ieder mens rijdt wel een trein,
we moeten doorgaan, hoe dan ook,
er wordt op ons gewacht.
Terug naar overzicht
Vind je dat er informatie over dit gedicht ontbreekt? Stuur een mail naar
info@straatpoezie.nl met de titel en locatie van het gedicht en de aanvullende informatie.