Hazengrauw

Het deemstert en je ziet de gauwe haas
niet meer tussen het koren, je kunt
de rossig grijze oren niet herkennen
als de zon haar luiken sluit, de struiken
om ons heen zijn schimmige gedaanten,
de dikste boom, de scherpste tak lost op
in nevelwaas, het vee schuilt dampend
samen voor de nacht, wij dempen
onze stemmen tot schemerfluisterzacht.

We fluisteren om de ongeziene haas
niet te verjagen, dralen hier besluiteloos,
dan stijgen we boven onszelf, we zwijgen.

Zie, hoe schaduwen verdwijnen, die van jou
en die van mij, als weg en berm vallen we
naadloos samen in dit uur van hazengrauw.

Dichter(s): Cora de Vos

Locatie: Langestraat, Zwevegem, België

Taal: Nederlands

Datum geplaatst: 27 mei 2018

Relatie met locatie: Het gedicht is onderdeel van een wandel- en fietsroute tussen Avelgem en Zwevegem. Dit poëziepad is zelf weer deel van het Guldensporenpad. Het gedicht staat op een natuurpunt met hoge eiken, tegenover een akker.

Initiatiefnemer: Marnixring De Vlaschaard, gemeenten Avelgem en Zwevegem

Boek: De bundel van het vijfjarige project Poëzie van A tot Z verschijnt in 2019

Opmerkingen of wetenswaardigheden: Het gedicht, uitgevoerd in cortenstaal, is geplaatst als winnend gedicht van de wedstrijd Poëzie van A tot Z 2018, thema De schemering.

Meer info: www.coradevos.nl en https://www.facebook.com/poezievanatotz/

Naam invuller: Cora de Vos

Vind je dat er informatie over dit gedicht ontbreekt? Stuur een mail naar info@straatpoezie.nl met de titel en locatie van het gedicht en de aanvullende informatie.