Het kind en ik

Ik zou een dag uit vissen,
ik voelde mij moedeloos.
Ik maakte tussen de lissen
met de hand een wak in het kroos.

Er steeg licht op van beneden
uit de zwarte spiegelgrond.
Ik zag een tuin onbetreden
en een kind dat daar stond.

Het stond aan zijn schrijftafel
te schrijven op een lei.
Het woord onder de griffel
herkende ik, was van mij.

Maar toen heeft het geschreven,
zonder haast en zonder schroom,
al wat ik van mijn leven
nog ooit te schrijven droom.

En telkens als ik even
knikte dat ik het wist,
liet hij het water beven
en het werd uitgewist.

Dichter(s): Martinus Nijhoff

Locatie: Formosastraat 33 en 48, Leiden

Taal: Nederlands

Datum geplaatst: 2002

Initiatiefnemer: Stichting TEGEN-BEELD

Vormgever: Beeld: Ben Walenkamp. Typografie: Jan Willem Bruins

Boek: Uit: 'Martinus Nijhoff, Verzamelde gedichten' (1990)

Meer info: http://muurgedichten.nl/nijhoff.html

Naam invuller: Thomas van 't Groenewout

Vind je dat er informatie over dit gedicht ontbreekt? Stuur een mail naar info@straatpoezie.nl met de titel en locatie van het gedicht en de aanvullende informatie.