Het schemert al
Wanneer ik de rand van het bos nader
Het uiensilhouet van de kasteelhoeve
Steekt artistiek af tegen de lucht
Wanneer ik zie dat een
Van mijn lievelingsbomen geveld is
Ben ik treurig en ik mijmer
Het kon niet anders, het moest zo zijn
In deze eeuwenoude omgeving
Besef ik de vergankelijkheid
Later, eenmaal thuis
Probeer ik de herinnering vast te houden
Terug naar overzicht
Vind je dat er informatie over dit gedicht ontbreekt? Stuur een mail naar
info@straatpoezie.nl met de titel en locatie van het gedicht en de aanvullende informatie.