Ietwat in de vergetelheid geraakt
Grauw en grijs, maar ook zacht en stoer
Emoties kleuren mijn waarnemingen
Ik breng mijn eigen weer mee
Vanaf de eerste aanblik wordt een mystiek opgeroepen
Die onderhuids voelbaar blijft
Als een eenzame ridder met geloof in het woord
Strijd ik tegen deze bezwering
Op weg naar huis kijk ik meermalen om
Bang of ik iets gemist heb
Maar het beeld verandert niet:
Verstild en puur, ondergedompeld in een andere wereld
Terug naar overzicht
Vind je dat er informatie over dit gedicht ontbreekt? Stuur een mail naar
info@straatpoezie.nl met de titel en locatie van het gedicht en de aanvullende informatie.