O

O, dat ik ooit nog eens
een vers met o beginnen mocht,
dat het dan ongezocht een ode
werd waarin zeg maar een dode
dichteres tot leven kwam
ofwel een warm lief lijf
tot marmer werd waardoor
voor wie daarvoor gevoelig is
een adem ging als was het
leven nu voorgoed betrapt.


Maar nee, wat bij mij ingaat
moet bezinken,
verdicht zich tot een sprake-
loos substraat
dat roerig wordt en uit wil breken
en soms vermomd de mond verlaat.

0, klonk het nog eens ongehinderd.

Dichter(s): Jan Eijkelboom

Locatie: Gerestraat 40, Leiden, Nederland

Taal: Nederlands

Datum geplaatst: 1996

Initiatiefnemer: Stichting TEGEN-BEELD

Vormgever: Beeld: Ben Walenkamp. Typografie: Jan Willem Bruins

Meer info: http://muurgedichten.nl/eijkelboom.html

Naam invuller: Thomas van 't Groenewout

Vind je dat er informatie over dit gedicht ontbreekt? Stuur een mail naar info@straatpoezie.nl met de titel en locatie van het gedicht en de aanvullende informatie.