In de stilte van de dageraad
sneed ik een mooie ochtend aan
terwijl de vroege vogels
kwetterden in de Lindelaan
Onder toeziend mereloog
tussen lange rijen groen
plukte ik de robijnen
van het zomerseizoen
Die vruchten lieten mij zien
dat schoonheid voorbij zou gaan
maar de vogels zongen over
eindeloze cycli van bestaan
Het leven zou mij verrassen
want ze hadden beiden gelijk
het kind van toen is nu volwassen
Terug naar overzicht
Vind je dat er informatie over dit gedicht ontbreekt? Stuur een mail naar
info@straatpoezie.nl met de titel en locatie van het gedicht en de aanvullende informatie.