Sonnet 7

Het land zwijgt donker tot de nieuwe dag,
de vuurtoren zwaait lichtjes over zee,
de hemel strooit zijn sterren aan de kant,
de maan zakt langzaam naar de horizon.

de schemer wordt gehesen als een vlag,
de zon rijst hoog en hoger, doet weer mee,
de kustlijn rust, vergroot haar zoom met zand,
Het eb versterkt de scheefte van 't caisson.

De koe herkauwt heel mindfulness op gras,
een hert balst bronstig botst en stoot 't gewei,
het haasje hupt parmant en toch verdroten,

De lucht trilt stil weerkaatst ragfijn in glas,
een korrel zout de strepen in de klei,
het Zeeuwse land door dijken ingesloten.

Dichter(s): Bas Jongenelen

Locatie: Dorpsstraat 8, 4323 LJ Ellemeet, Nederland

Taal: Nederlands

Datum geplaatst: 2018

Relatie met locatie: Een sonnettenkrans die een ode vormt aan het Zeeuwse landschap.

Initiatiefnemer: Stichting Korreltje Zeezout, Ellemeet

Opmerkingen of wetenswaardigheden: Dit sonnet van Bas Jongenelen is onderdeel van een sonnettenkrans, 'De hemel strooit zijn sterren aan de kant', die een ode aan het Zeeuwse landschap vormt. Alle 15 sonnetten zijn afgedrukt op plexiglas en zijn te lezen langs een route die van het dorp Ellemeet naar zee loopt en weer terug. Het sonnet op de foto is #7 uit de krans.

Meer info: Zie https://annemariemaartens.wordpress.com/2018/01/21/de-hemel-strooit-zijn-sterren-aan-de-kant/ en https://www.kantoorboek.nl/artikel/2088665/de-hemel-strooit-zijn-sterren-aan-de-kan-een-zeeuwse-sonnettenkrans-amp-anne-marie-maartens-bas-jongenele.html

Naam invuller: Rita Zeelenberg

Vind je dat er informatie over dit gedicht ontbreekt? Stuur een mail naar info@straatpoezie.nl met de titel en locatie van het gedicht en de aanvullende informatie.