The Floating Poetry Room

Wie was het? De mens, zichzelf genoeg
draagt stenen steden stenen aan.
Zand waarin men palen slaat
overkant, kom dichterbij.
De pier die in het water steekt
de damwand die de golven breekt
de weg waarlangs een auto rijdt.
We gaan. Want alle water
is een echo van de oceaan.
De regen valt maar raakt niet kwijt
in water, dat mijn bootje draagt.
Vogel, vlieg, omhoog, omlaag.
Nader mij. Beloof me land.
Zolang ik op de kade sta
zo zingt mijn hart: Amerika.
Waarheen, waarheen?
Blijf hier en denk jezelf een zee.

Dichter(s): F. Starik

Locatie: Coördinaten: (52.35840738088151, 4.988209383928339)

Taal: Nederlands

Datum geplaatst: december 2005

Opmerkingen of wetenswaardigheden: The Floating Poetry Room is een idee van de Amerikaans-Iraanse architect-kunstenaar Siah Armajani. Het project is uitgevoerd door kunstenaar Ben Raaijman. Het profiel van de boot op de kopse kant van het eiland is de Nieuw-Amsterdam.

Meer info: https://www.buitenbeeldinbeeld.nl/Zeeburg/Floating.htm

Naam invuller: Peter Zunneberg / Dorsoduro

Vind je dat er informatie over dit gedicht ontbreekt? Stuur een mail naar info@straatpoezie.nl met de titel en locatie van het gedicht en de aanvullende informatie.