Wibautotisme

Bouw nog es
ja ga eens
wat te leven
halen en een
supermarkt -
rrroltrap op
elektronies
deuren door
‘zeg 'ns u niet
dringen !’
denkmal huh
heel ’t geest
vertrappende
werk op en in
- uit en toch
had haast
mijn bood-
schappentas
genomen en
stel raakte
 
slagboodschap
slaan - - even
van Waterloo
tot Weesper
ondergronds
 
te laat opzij
een kantoor !
Klaar met ‘n
walkietalkie
die klik'kt
 
modern zo’n
revolutionaire
zerk die kijkt
op mij en m’n
huis neer - -
 
zo me laatste
zin kant noch
wal … bedenk
leven op een
brug… is auto
 
onder Wibaut
gaan - - zolen
van beton – ik
sjees langs
de videospion
 
Zegel? Wat?
Wacht wat
op een kassa-
bon niet is
uitgedacht !
 
op ’n bumper
na aan het
Wibautotisme
ontkomen-
een zebra
 
damp en gif
’n boodschap
schipperend
op ozon …
en dat is al

Dichter(s): Kristian Kanstadt

Locatie: Weesperstraat, Amsterdam, Nederland

Taal: Nederlands

Datum geplaatst: 1982

Relatie met locatie: Dichter woonde verderop aan Sarphatistraat waar Weesperstraat Wibautstraat heet.

Initiatiefnemer: Commissie van Advies voor de Beeldende Kunst

Vormgever: Karim Hashem

Boek: Het gedicht is opgenomen in de bundel ‘Twee stembaanshoog boven een bruggehoofd’ (In de Knipscheer) en later in een bloemlezing 'Straten en gedichten’ van de vroegere stadshistoricus Richter Roegholt bij Sijthoff verschenen.

Opmerkingen of wetenswaardigheden: Gedicht is alleen leesbaar als men vanuit de binnenstad voor de open brug wacht. De tekst werd gespoten op twaalf water- en weerbestendige montaplexplaten, in totaal 120 vierkante meter. In samenwerking met de afdeling Bruggen van de Dienst Openbare Werken werden begin 1982 de borden met het gedicht aangebracht.

Meer info: http://www.buitenbeeldinbeeld.nl/Amsterdam_C/onderkant%20brug.htm

Vind je dat er informatie over dit gedicht ontbreekt? Stuur een mail naar info@straatpoezie.nl met de titel en locatie van het gedicht en de aanvullende informatie.